Haberler » BARAJ
Yapımcılığını UZMAN FİLM'in üstlediği, senaryosunu ARSLAN KACAR'ın yazdığı, geçici adı BARAJ olan sinema filminin çekimleri, Mayıs ayında ELAZIĞ'da başlayacak. Film 1965/1974 yılları arasındaki zaman diliminde, Elazığ Keban Barajı mağdurlarını anlatmaktadır. Elazığ kültürü, gelenekleri, folklorü, türküleriyle harmanlanan BARAJ sinema filmi, oyuncu kadrosuyla izleyicisinin benimsediği bir film olmayı amaçlıyor. Günümüze kadar hiç anlatılmamış Keban Barajı'nı ve sonrasını, gerçek öykülerden oluşturan film, ülkemiz de hala sürmekte olan baraj projesine çözümler sunacaktır. Filmdeki kahramanlarımız çevremizde gördüğümüz insanlardır. Mizah ağırlıklı anlatımıyla, duygusal ilişkilerin yaşandığı filmde, cehaleti komik ama hüzünlü örnekleriyle göreceğiz. Toplumsal yaşamın kanayan yaralarının, eğitimle çözümleneceğine dikkat çekmenin gerekliliğini vermeyi hedefliyor.
Elazığ da yaşayanlar, Keban Barajı'nın yapımına başlandığı yıllarda, toprakları su altında kalanların sorunlarıyla, kent yaşamını etkileyen sosyal ve ekonomik değişimlere tanık oldular. Keban barajı bize ne verdi ve bizden ne aldı, sorgulanması gereken bu noktadır. Keban Barajı, Elazığ'a kâğıt üzerinde zenginlik verdi.
Barajın, kentin sosyal yapısına da önemli ölçüde zarar verdiğini görmezden gelemeyiz. 1970'li yılların başında, baraj yapımı için yapılan kamulaştIrma çalışmalarında insanlara, önemli sayılabilecek miktarlarda para verildi. Bugün ki parayla, binlerce insan milyoner oldu. O güne kadar iki kuruşu bir arada görmeyen binlerce eğitimsiz, bilinçsiz insana, akla hayale gelmeyen paralar dağıtıldı. Sanayi konusunda bilgi ve eğitim verilmeden ödenen bu paraları, insanlar hiç bitmeyecekmiş gibi düşünüp kullandı. Aldıkları paraları değerlendiremedi. Para alan vatandaşların bir kısmının, kentte kurulan çeşitli fabrikalara ortak oldular. Sanayi bilgisi olmadan bu sektöre yatırım yapan insanların, profesyonel yatırım anlamında başarılı olamadıklarını, paralarının battığını gözlemliyoruz. Eline demetle para verilen köylü, devlet tarafından yönlendirseydi, daha önce köylü bu konuda eğitilseydi, yaklaşık yüz fabrika açacak para vardı. Ama sadece bir tane fabrika açıldı. Köylünün elinden nakit parayı aldılar. Ortak sistemi diyerek, köylüyü fabrikaya ortak ettiler. Yirmi sene sonra aynı parayı bir çocuk harçlığı gibi geri verdiler. Alınan paraları gerçek anlamda değerlendiremediği için, sonradan da zararını çektiler. Elazığ ekonomisi o günlerde müthiş bir sıcak parayla tanıştı, kentin ekonomisinde bir canlılık yaşandı. Emlak ve gayrimenkul satışlarında patlama oldu. Öyle ki, herkes ?Barajcı? avına çıktı. Bunların başında kumarhane ve pavyonlar geliyordu. Binlerce eğitimsiz insan kente yerleşti ve elinde avucundakini bilinçsizce harcadı, kandırıldı. Keban Barajı nedeniyle ödenen paralar, 1980 yılına kadar bu insanları idare etti. Bugün hala gecekondularda yaşıyorlar. Kanal üstü dediğimiz üniversitenin Zafran'a doğru olan mahallelerinde, bu perişan ailelerle karşılaşmak mümkündür. Keban barajı, bize verdiklerinden çok ama çok şey aldı götürdü. Bir daha geri vermemek üzere?
Elazığ da yaşayanlar, Keban Barajı'nın yapımına başlandığı yıllarda, toprakları su altında kalanların sorunlarıyla, kent yaşamını etkileyen sosyal ve ekonomik değişimlere tanık oldular. Keban barajı bize ne verdi ve bizden ne aldı, sorgulanması gereken bu noktadır. Keban Barajı, Elazığ'a kâğıt üzerinde zenginlik verdi.
Barajın, kentin sosyal yapısına da önemli ölçüde zarar verdiğini görmezden gelemeyiz. 1970'li yılların başında, baraj yapımı için yapılan kamulaştIrma çalışmalarında insanlara, önemli sayılabilecek miktarlarda para verildi. Bugün ki parayla, binlerce insan milyoner oldu. O güne kadar iki kuruşu bir arada görmeyen binlerce eğitimsiz, bilinçsiz insana, akla hayale gelmeyen paralar dağıtıldı. Sanayi konusunda bilgi ve eğitim verilmeden ödenen bu paraları, insanlar hiç bitmeyecekmiş gibi düşünüp kullandı. Aldıkları paraları değerlendiremedi. Para alan vatandaşların bir kısmının, kentte kurulan çeşitli fabrikalara ortak oldular. Sanayi bilgisi olmadan bu sektöre yatırım yapan insanların, profesyonel yatırım anlamında başarılı olamadıklarını, paralarının battığını gözlemliyoruz. Eline demetle para verilen köylü, devlet tarafından yönlendirseydi, daha önce köylü bu konuda eğitilseydi, yaklaşık yüz fabrika açacak para vardı. Ama sadece bir tane fabrika açıldı. Köylünün elinden nakit parayı aldılar. Ortak sistemi diyerek, köylüyü fabrikaya ortak ettiler. Yirmi sene sonra aynı parayı bir çocuk harçlığı gibi geri verdiler. Alınan paraları gerçek anlamda değerlendiremediği için, sonradan da zararını çektiler. Elazığ ekonomisi o günlerde müthiş bir sıcak parayla tanıştı, kentin ekonomisinde bir canlılık yaşandı. Emlak ve gayrimenkul satışlarında patlama oldu. Öyle ki, herkes ?Barajcı? avına çıktı. Bunların başında kumarhane ve pavyonlar geliyordu. Binlerce eğitimsiz insan kente yerleşti ve elinde avucundakini bilinçsizce harcadı, kandırıldı. Keban Barajı nedeniyle ödenen paralar, 1980 yılına kadar bu insanları idare etti. Bugün hala gecekondularda yaşıyorlar. Kanal üstü dediğimiz üniversitenin Zafran'a doğru olan mahallelerinde, bu perişan ailelerle karşılaşmak mümkündür. Keban barajı, bize verdiklerinden çok ama çok şey aldı götürdü. Bir daha geri vermemek üzere?
